Συχνά Προβλήματα

Αγχώδης ή αποφευκτική προσωπικότητα
Γενικευμένη αγχώδης διαταραχή
Επιλόχεια Ψύχωση
Κοινωνική φοβία
Κρίσεις - Διαταραχή πανικού και αγοραφοβία
Κατάθλιψη και καταθλιπτικό συναίσθημα
Κατάθλιψη - αντιμεταβίβαση - θεραπεία
Μαθησιακές Διαταραχές
Νευρική ανορεξία, βουλιμία
Αυτοκαταστροφικές τάσεις παιδιών και εφήβων
Διλλήματα ηλικίας για το νηπιαγωγίο
Εξηγώντας το διαζύγιο στα παιδια
Η επιθετικότητα των παιδιών και η οριοθέτησή τους
Η αυτοκτονία στην εφηβεία
Κακοποίηση ανηλίκου
Οι διαζευγμένοι πατέρες
Εξαρτητική προσωπικότητα
Ιστριονική ή θεατρική (dramatic) προσωπικότητα
Ναρκισσισμος - Ναρκισσιστική Διαταραχή
Αντιεξουσιαστικές ομάδες και ο ρόλος της εφηβείας
Γάμος με συνοικέσιο
Δίαιτα και σύγχρονη Ψυχολογία
Εργασία εκσυγχρονισμός και ψυχανάλυση
Η Φαντασίωση και η ονειροπόληση
Η ψυχολογία των ανέργων
Η ψυχολογία των πλαστικών επεμβάσεων
Η συνεχή εκπαίδευση στίς μονάδες αποασυλοποίησης
Κακοποίηση γυναικών
Ομοφυλοφιλία και ψυχανάλυση
Όνειρα, ερμηνεία και ψυχανάλυση
Οριακή ή μεταιχμιακή προσωπικότητα
Παιδικά όνειρα και ψυχικές συγκρούσεις
Παιδοφιλία-παιδεραστεία
Πένθος
Προβλήματα σχέσεων
Προτεινόμενα θέματα προς συζήτηση
Στάδια της εξέλιξης της προσωπικότητας
Τα εγκλήματα του καλοκαιριού - ψυχικά αίτια
Το παιδί και τα παιχνίδια
Το στρες στη σύγχρονη εποχή
Ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεία στο πλαίσιο του κέντρου
Φοβίες
Ψύχωση
Ψυχωση και ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεία
Ψυχοθεραπεία σε οργανικές νόσους
Ψυχισμός και Ψυχοθεραπεία
Ψυχαναλυτική διάγνωση του χαρακτήρα
Ψυχαναγκαστική διαταραχή
Ψυχοπαθητική προσωπικότητα
Ψυχοσωματική Ιατρική Ι
Ψυχοσωματική Ιατρική ΙΙ
Ψυχοσωματική Ιατρική ΙΙΙ
Σύνδεση Ψυχανάλυσης Νευροβιολογίας ιι
Σύνδεση Ψυχανάλυσης Νευροβιολογίας Ι
Σύνδεση Ψυχανάλυσης Νευροβιολογίας ΙΙΙ
Σύνδεση Ψυχανάλυσης Νευροβιολογίας ΙV
Η καθημερινή ζωή σε συνθήκες φτώχειας
Θεραπεία ζεύγους
Κλινική εποπτεία
Θεραπεία ζεύγους ΙΙ
Χαρακτήρας, Παθολογία Χαρακτήρα,Συνθήκες Ζωής
Survivor και υψηλή τηλεθέαση

spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB
Σύνδεση Ψυχανάλυσης Νευροβιολογίας ΙV Εκτύπωση
Γράφει: Δημήτρης Σεφεριάδης   

Είσαστε στο πασχαλινό τραπέζι περιτριγυρισμένος από αγαπημένα πρόσωπα. Στο ραδιόφωνο ακούγονται παλιά λαϊκά τραγούδια, τα παιδιά παίζουν παραπέρα χαρούμενα και ανέμελα, φιλικές συζητήσεις που ταιριάζουν στην περίσταση. Ο εγκέφαλός σας αντιλαμβάνεται όλες αυτές τις πληροφορίες σχε­δόν στιγμιαία, μέσω των διαφορετικών αισθήσεων -της αφής, της όρασης, της ακοής, της όσφρησης και της γεύσης-, οι οποίες καθιστούν δυνατή την αντίληψη ερεθισμάτων από τον εξωτερικό κόσμο. Νευρικές ώσεις διατρέχουν τους νευρώνες σας με ταχύ­τητα γύρω στα τριακόσια χιλιόμετρα την ώρα. Από τον αμφι­βληστροειδή, το τύμπανο του αυτιού, το δέρμα, τη γλώσσα ή τον ρινικό βλεννογόνο, οι νευρικές ίνες των αισθητικών συστημάτων, αυτές οι λεωφόροι των αισθήσεων, μεταφέρουν στον εγκέφαλο, μέσα σε μερικά δέκατα του δευτερολέπτου, τις πληροφορίες από τον έξω κόσμο. Και υπάρχουν πολλές ακόμη πληροφορίες: τα κόκκινα αυγά στο καλάθι η υφή και το σχέδιο του τραπεζομάντιλου, η ευωδιά και η γεύση των άλλων εδεσμάτων. Η αντίληψη όλων αυτών των ερεθισμάτων κατακλύζει τον εγκέφαλό σας.

Όμως συμβαίνει, και κάτι ακόμα: αυτή η πασχαλινή μέρα σάς φέρνει στο μυαλό πολλές αντίστοιχες από το πα­ρελθόν, χαρούμενες ή θλιβερές, ενώ πολλές αναμνήσεις από τη φετινή γιορτή θα μείνουν χαραγμένες στη μνήμη σας. Εδώ λοι­πόν, εμφανίζεται μια δεύτερη συνιστώσα της λειτουργίας του εγκεφάλου: η αντίληψη μπορεί να αφήσει ένα ίχνος στο νευρικό σύστημα και να μετατραπεί σε ανάμνηση. Με άλλα λόγια, η αντίληψη αφήνει ένα σημάδι το οποίο εγγράφεται στα νευρικά κυκλώματα, ένα σημάδι που θα μπορούσε να ταυτιστεί με τη  φροϋδική έννοια του σήματος της αντίληψης.

Χάρη στις πρόσφατες εξελίξεις της νευροβιολογίας, έχουν πλέον αποσαφηνιστεί ορισμένοι από τους μοριακούς και κυττα­ρικούς μηχανισμούς που επηρεάζουν την εγγραφή του συγκεκρι­μένου ίχνους, δηλαδή τη δημιουργία μιας ανάμνησης. Με ποιον όμως τρόπο αφήνει ίχνος η αντίληψη, δηλαδή πώς μπορεί η βιωμένη εμπειρία να εγγράφει στα δίκτυα των νευρώνων; Οι τρόποι  αυτής της εγγραφής, εν ολίγοις οι μηχανισμοί της μνήμης, βασίζονται σε μια ουσιώδη ιδιότητα του νευρικού συστήματος: τη νευρωνική πλαστικότητα. Τι ακριβώς σημαίνει αυτό: Ο εγκέφαλος  ενίοτε θεωρείται σύστημα που λειτουργεί με δυαδικό τρόπο: η πληροφορία είτε περνά είτε δεν περνά στα I κυκλώματα, ενώ τα βασικά του στοιχεία, δηλαδή οι νευρώνες,  μοιάζουν σαν να έχουν οργανωθεί σε μικροκυκλώματα χαραγμένα στα πλακίδια πυριτίου ενός υπολογιστή. Μια τέτοια άποψη,  σχετικά απλουστευτική και άκαμπτη, δεν συνάδει με τα πρόσφατα πειραματικά δεδομένα, σύμφωνα με τα οποία μέσα στον  εγκέφαλό μας η πληροφορία μεταδίδεται στην πραγματικότητα  από τον έναν νευρώνα στον άλλο με τρόπο άκρως ρυθμισμένο. Σαν μια πρώτη αναλογία με αυτό, ας δούμε το παράδειγμα ενός ρεοστάτη, ας πάμε δηλαδή στους αντίποδες της δυαδικής επι­κοινωνίας. Πράγματι, τα νευρωνικά κυκλώματα δεν έχουν κα­μιά σχέση με τα μικροκυκλώματα που χαράσσονται άπαξ διά παντός στην έξοδο της αλυσίδας συναρμολόγησης του ρεοστάτη (αυτή η έξοδος θα αντιστοιχούσε, στη βιολογία, στο τέλος της ανάπτυξης του νευρικού συστήματος). Και αυτό γιατί χαρακτη­ρίζονται από πλαστικότητα, έννοια που αναφέραμε παραπάνω. Η πλαστικότητα είναι το αντίθετο της ακαμψίας και, στην πε­ρίπτωση των νευρωνικών κυκλωμάτων, αναφέρεται στην ικα­νότητα των νευρώνων να τροποποιούν την αποτελεσματικότητα  με την οποία μεταβιβάζουν πληροφορίες (Bear2003).

Ποιαν ιδιότητα προσδίδει  λοιπόν αυτή η νευρωνική πλαστι­κότητα στον εγκέφαλό μας; Αφ’ ενός τού επιτρέπει να καταγρά­ψει σε βάθος χρόνου τις πληροφορίες που δεχόμαστε από το πε­ριβάλλον μας και αφ’ ετέρου επιτρέπει στις εμπειρίες που βιώνει κάθε άτομο να αφήσουν ένα ίχνος στα νευρωνικά κυκλώματα. Ο όρος ίχνος δεν χρησιμοποιεί­ται καταχρηστικά, ούτε και από βιολογική άποψη, καθώς πρό­κειται -κυριολεκτικά- για μοριακά και κυτταρικά ίχνη που δημιουργούνται στο επίπεδο των στοιχειωδέστερων μηχανισμών της νευρωνικής λειτουργίας.

Αυτοί  οι μηχανισμοί νευρωνικής πλαστικότητας έχουν μελε­τηθεί περισσότερο σε σχέση με τις διεργασίες της μάθησης και της μνήμης» όμως νομιμοποιούμαστε να θεωρήσουμε ότι μπορεί κανείς να  τους εντοπίσει σε όλες τις εμπειρίες ενός ατόμου, ιδίως σε ό,τι οι σύγχρονοι νευροεπιστήμονες αποκαλούν συναισθηματική μνήμη (Le Doux1996).

 
Χαρακτήρας, Παθολογία Χαρακτήρα,Συνθήκες Ζωής

ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ, ΠΑΘΟΛΟΓΙΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ, ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΖΩΗΣ

Όλοι μας διαθέτουμε στοιχεία από πολλά είδη προσωπικότητας, ανεξάρτητα από τις τάσεις που κυριαρχούν μέσα μας. 

Διαβάστε περισσότερα...
 
Θεραπεία ζεύγους

Θεραπεία ζεύγους

Όποιος εργάζεται θεραπευτικά με ζευγάρια και οικογένειες  και βέβαια είναι παντρεμένος, γνωρίζει τις βαθύτατες ικανοποιήσεις που μπορεί να προσφέρει ο γάμος, αλλά και τις τεράστιες θυσίες που απαιτεί από τους συζύγους.

Διαβάστε περισσότερα...
 
Σύνδεση Ψυχανάλυσης με τη σύγχρονη Νευροβιολογία.
 Sigmund Freud πρωτομελέτησε τις επιπτώσεις των ασυνείδητων νοητικών λειτουργιών πάνω στη συμπεριφορά, προσπάθησε να υιοθετήσει ένα νευρικό πρότυπο συμπεριφοράς, σε μια προσπάθεια ανάπτυξης μιας επιστημονικής ψυχολογίας στο έργο του Σχέδιο για μια επιστημονική ψυχολογία.
Διαβάστε περισσότερα...
 
Λ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ 209, τκ 11523 ΑΘΗΝΑ - Τηλ. 2106462030, 2106462075, Fax 2106462030, Κιν. 6973537970 - e-mail: seferiadis.dimitris@yahoo.gr