Συχνά Προβλήματα

Αγχώδης ή αποφευκτική προσωπικότητα
Γενικευμένη αγχώδης διαταραχή
Επιλόχεια Ψύχωση
Κοινωνική φοβία
Κρίσεις - Διαταραχή πανικού και αγοραφοβία
Κατάθλιψη και καταθλιπτικό συναίσθημα
Κατάθλιψη - αντιμεταβίβαση - θεραπεία
Μαθησιακές Διαταραχές
Νευρική ανορεξία, βουλιμία
Αυτοκαταστροφικές τάσεις παιδιών και εφήβων
Διλλήματα ηλικίας για το νηπιαγωγίο
Εξηγώντας το διαζύγιο στα παιδια
Η επιθετικότητα των παιδιών και η οριοθέτησή τους
Η αυτοκτονία στην εφηβεία
Κακοποίηση ανηλίκου
Οι διαζευγμένοι πατέρες
Εξαρτητική προσωπικότητα
Ιστριονική ή θεατρική (dramatic) προσωπικότητα
Ναρκισσισμος - Ναρκισσιστική Διαταραχή
Αντιεξουσιαστικές ομάδες και ο ρόλος της εφηβείας
Γάμος με συνοικέσιο
Δίαιτα και σύγχρονη Ψυχολογία
Εργασία εκσυγχρονισμός και ψυχανάλυση
Η Φαντασίωση και η ονειροπόληση
Η ψυχολογία των ανέργων
Η ψυχολογία των πλαστικών επεμβάσεων
Η συνεχή εκπαίδευση στίς μονάδες αποασυλοποίησης
Κακοποίηση γυναικών
Ομοφυλοφιλία και ψυχανάλυση
Όνειρα, ερμηνεία και ψυχανάλυση
Οριακή ή μεταιχμιακή προσωπικότητα
Παιδικά όνειρα και ψυχικές συγκρούσεις
Παιδοφιλία-παιδεραστεία
Πένθος
Προβλήματα σχέσεων
Προτεινόμενα θέματα προς συζήτηση
Στάδια της εξέλιξης της προσωπικότητας
Τα εγκλήματα του καλοκαιριού - ψυχικά αίτια
Το παιδί και τα παιχνίδια
Το στρες στη σύγχρονη εποχή
Ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεία στο πλαίσιο του κέντρου
Φοβίες
Ψύχωση
Ψυχωση και ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεία
Ψυχοθεραπεία σε οργανικές νόσους
Ψυχισμός και Ψυχοθεραπεία
Ψυχαναλυτική διάγνωση του χαρακτήρα
Ψυχαναγκαστική διαταραχή
Ψυχοπαθητική προσωπικότητα
Ψυχοσωματική Ιατρική Ι
Ψυχοσωματική Ιατρική ΙΙ
Ψυχοσωματική Ιατρική ΙΙΙ
Σύνδεση Ψυχανάλυσης Νευροβιολογίας ιι
Σύνδεση Ψυχανάλυσης Νευροβιολογίας Ι
Σύνδεση Ψυχανάλυσης Νευροβιολογίας ΙΙΙ
Σύνδεση Ψυχανάλυσης Νευροβιολογίας ΙV
Η καθημερινή ζωή σε συνθήκες φτώχειας
Θεραπεία ζεύγους
Κλινική εποπτεία
Θεραπεία ζεύγους ΙΙ
Χαρακτήρας, Παθολογία Χαρακτήρα,Συνθήκες Ζωής
Survivor και υψηλή τηλεθέαση

spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB
Τα εγκλήματα του καλοκαιριού - ψυχικά αίτια Εκτύπωση
Γράφει: Δημήτρης Σεφεριάδης   

Εγκλήματα την καλοκαιρινή περίοδο

 

     Δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη επιστημονική έρευνα που να αποδεικνύει ότι το καλοκαίρι υπάρχει μεγάλη αύξηση των φόνων.

     Παρόλα αυτά από την κλινική μου εμπειρία έχω διαπιστώσει ότι υπάρχει τουλάχιστον αυξημένος κίνδυνος τέτοιων ενεργειών.

     Η συμπεριφορά των ανθρώπων στις γιορτές, τα Χριστούγεννα, το Πάσχα και κατά την καλοκαιρινή περίοδο, αλλάζει. Αυτό γίνεται κυρίως για δύο λόγους: τη χαλαρότητα του υγειονομικού συστήματος και γενικότερα των δομών του κράτους σε συνδυασμό με την αύξηση των ερεθισμάτων και την αλλαγή της καθημερινότητας.

     Σε πολλούς ανθρώπους με διαταραχές προσωπικότητας, καταθλιπτική ψύχωση ή ψύχωση παρατηρείται αύξηση της έντασης των ήδη υπαρχόντων συναισθημάτων. Δηλαδή αύξηση της κατάθλιψης στον καταθλιπτικό (έντονη μελαγχολία, κρίσεις πανικού), αύξηση της παρανοϊκότητας στον παρανοϊκό (εκρήξεις ζήλιας, θυμού, παρεξηγήσεις) και ψυχωσικά επεισόδια στους ψυχιατρικούς ασθενείς.

     Να διαχωρίσουμε ότι στην ψύχωση δεν έχει παρατηρηθεί ιδιαίτερα αυξημένη εγκληματικότητα σε σχέση με τον υπόλοιπο πληθυσμό. Οπωσδήποτε η ψύχωση θα ήταν περισσότερο ελεγχόμενη εάν η φαρμακοθεραπεία συνδυαζόταν με ψυχοθεραπεία. Ο λόγος, που μας αφορά στη συγκεκριμένη περίπτωση, έχει να κάνει με το ότι πολλοί ασθενείς κόβουν τα φάρμακα γιατί αισθάνονται καλά. Το φάρμακο χωρίς τη βοήθεια της ψυχοθεραπείας θεωρείται από τον άρρωστο σαν ένα κακό αντικείμενο.

     Οι άνθρωποι που φτάνουν συχνότερα στο έγκλημα είναι κυρίως άτομα με αντικοινωνική προσωπικότητα, γνωστοί ως κοινοί εγκληματίες, μεταιχμιακές προσωπικότητες που χαρακτηριστικό τους είναι οι εκρήξεις θυμού, ψυχιατρικά περιστατικά που δεν παίρνουν φάρμακα και δεν κάνουν ψυχοθεραπεία. Επίσης άτομα με δυσκολίες προσαρμογής και με ταυτόχρονη χρήση αλκοόλ και ναρκωτικών ουσιών και τέλος ασθενείς με διαταραχή προσωπικότητας παρανοϊκού τύπου. Δηλαδή κλειστοί, εύθικτοι άνθρωποι, που παρεξηγούν εύκολα ή ζηλεύουν και νιώθουν ότι τους επιβουλεύονται συνεχώς οι άλλοι. Τέτοιοι άνθρωποι μπορεί να περνούν απαρατήρητοι στην καθημερινότητα και συχνά θεωρούνται ιδιότροποι.

     Σε κάθε επείγουσα ψυχιατρική παρέμβαση, πρέπει να γίνεται προσπάθεια ο ασθενής να διατηρήσει την αυτοεκτίμησή του. Η ενσυναίσθηση είναι πολύ σημαντικός παράγοντας.

     Οι περισσότεροι ψυχιατρικοί ασθενείς που επιτίθενται, και ουσιαστικά είναι περίπου το 10% από αυτούς που φτάνουν στις μονάδες υγείας, επιτίθενται γιατί συνήθως έχουν κατακριθεί έντονα ή τους έχουν περιγελάσει ή γιατί φοβούνται πάρα πολύ και σαν διέξοδο στο αδιέξοδο συναίσθημα του έντονου φόβου και του άγχους χρησιμοποιούν την επίθεση.

     Όταν ένας ψυχιατρικός ασθενής εμφανίσει κρίση βίας, δεν προσέχει καθόλου τις παραινέσεις των άλλων να λογικευτεί και να ηρεμήσει και πιθανόν ούτε τις ακούει. Εάν οπλοφορεί, γίνεται ιδιαίτερα επικίνδυνος και ικανός για φόνο. Τέτοιοι ασθενείς πρέπει να αφοπλίζονται από ειδικά εκπαιδευμένους αστυνομικούς, χωρίς, αν είναι δυνατόν, να τους προκληθεί σωματική βλάβη. Εάν δεν οπλοφορούν, τότε θα πρέπει να πλησιάζονται με μεγάλη προσοχή και από ικανό αριθμητικά προσωπικό ώστε να αναγκασθούν να υπαναχωρήσουν. Στο δωμάτιο των επειγόντων, οι οπλισμένοι αστυνομικοί πρέπει να αφαιρούν τις σφαίρες από τα περίστροφά τους. Έχουν αναφερθεί πολλά περιστατικά όπου βαριά διαταραγμένοι ασθενείς άρπαξαν περίστροφα αστυνομικών και σκότωσαν οποιονδήποτε έβλεπαν μπροστά τους.

     Εδώ θα πρέπει να επισημάνουμε ότι οι ψυχιατρικοί ασθενείς που καταλήγουν στο φόνο δεν ξεπερνούν σε αναλογία τους υπόλοιπους «υγιείς» που φονεύουν.

     Σε ότι αφορά άτομα με διαταραχή της προσαρμογής, αυτά παρουσιάζουν κυρίως εκρήξεις οργής που παρατηρούνται συνήθως στους οικογενειακούς και συζυγικούς καυγάδες. Η αστυνομία καλείται συνήθως να παρέμβει μετά από τηλεφωνήματα γειτόνων που ανησυχούν από το θόρυβο των βίαιων αντεγκλήσεων.

     Σε τέτοιες περιπτώσεις η προσέγγιση πρέπει να είναι προσεκτική γιατί συχνά συνοδεύονται και από την κατανάλωση αλκοόλ ή ουσιών. Συχνά παρατηρείται οι εμπλεκόμενοι να στρέφονται με λύσσα εναντίον κάθε παριστάμενου τρίτου. Γι’ αυτό πρέπει να αποφεύγεται μια περιφρονητική στάση και με κάθε τρόπο να δίνεται η εντύπωση ότι οι διαπληκτιζόμενοι αντιμετωπίζονται με σοβαρότητα, σεβασμό και ανθεκτικό συμφιλιωτικό ενδιαφέρον.

     Σε περιπτώσεις οικογενειακής βίας πρέπει να δίνεται προσοχή στην ευαλωτότητα των μελών της οικογένειας. Για παράδειγμα ο σύζυγος ή η σύζυγος μπορεί να έχει μια περίεργη μαζοχιστική προσκόλληση προς το σύντροφο, η οποία να πυροδοτεί βία, χλευάζοντάς τον και μειώνοντας την αυτοεκτίμησή του. Τέτοιες σχέσεις συχνά έχουν ως κατάληξη το φόνο του προκλητικού συζύγου και την αυτοκτονία του θύτη.

     Στις βαριές αντικοινωνικές προσωπικότητες, τους κοινούς εγκληματίες, που έχουν συνείδηση του τι κάνουν, σε αντίθεση με τους ψυχιατρικούς ασθενείς, η αντιμετώπιση θα πρέπει να γίνεται από ικανό αριθμό ειδικευμένων αστυνομικών που θα ενεργούν με οργανωμένο από πριν σχέδιο, το οποίο θα εμπεριέχει όσο το δυνατόν περισσότερες ασφαλιστικές δικλείδες για κάθε πιθανή αντίδραση του εγκληματία. Η δράση θα πρέπει να είναι άμεση με αυστηρότητα και δυναμικότητα ώστε να μην αφήνει περιθώριο αντίδρασης στους εγκληματίες. Συνήθως αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν ενοχές και τύψεις και αυτό που νιώθουν και φοβούνται είναι η δύναμη του άλλου.

     Σε κάθε αλλαγή στο συνηθισμένο ρυθμό ζωής είναι πιθανό να παρατηρήσουμε εξάρσεις βίαιων γεγονότων. Σε περιόδους διακοπών, όπως τα Χριστούγεννα, το Πάσχα και το καλοκαίρι αυτό είναι συχνό φαινόμενο.

 

Δημήτρης Σεφεριάδης Ψυχολόγος Ψυχοθεραπευτής

 

Δημοσιεύτηκε στην Κυριακάτικη Αυριανή στις 7/6/09 και στην εφημερίδα της Ελληνικής Αστυνομίας.

 
Χαρακτήρας, Παθολογία Χαρακτήρα,Συνθήκες Ζωής

ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ, ΠΑΘΟΛΟΓΙΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ, ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΖΩΗΣ

Όλοι μας διαθέτουμε στοιχεία από πολλά είδη προσωπικότητας, ανεξάρτητα από τις τάσεις που κυριαρχούν μέσα μας. 

Διαβάστε περισσότερα...
 
Θεραπεία ζεύγους

Θεραπεία ζεύγους

Όποιος εργάζεται θεραπευτικά με ζευγάρια και οικογένειες  και βέβαια είναι παντρεμένος, γνωρίζει τις βαθύτατες ικανοποιήσεις που μπορεί να προσφέρει ο γάμος, αλλά και τις τεράστιες θυσίες που απαιτεί από τους συζύγους.

Διαβάστε περισσότερα...
 
Σύνδεση Ψυχανάλυσης με τη σύγχρονη Νευροβιολογία.
 Sigmund Freud πρωτομελέτησε τις επιπτώσεις των ασυνείδητων νοητικών λειτουργιών πάνω στη συμπεριφορά, προσπάθησε να υιοθετήσει ένα νευρικό πρότυπο συμπεριφοράς, σε μια προσπάθεια ανάπτυξης μιας επιστημονικής ψυχολογίας στο έργο του Σχέδιο για μια επιστημονική ψυχολογία.
Διαβάστε περισσότερα...
 
Λ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ 209, τκ 11523 ΑΘΗΝΑ - Τηλ. 2106462030, 2106462075, Fax 2106462030, Κιν. 6973537970 - e-mail: seferiadis.dimitris@yahoo.gr